bałaganić


bałaganić
bałaganić {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, bałaganićnię, bałaganićni, bałaganićań {{/stl_8}}{{stl_7}}'postępować w sposób nieprzemyślany, chaotyczny, robiąc wokół siebie nieporządek': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bałaganić w mieszkaniu. Przestań bałaganić w tej szafie! {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bałaganić — ndk VIa, bałaganićnię, bałaganićnisz, bałaganićań, bałaganićnił pot. «robić gdzieś nieporządek, bałagan, zamieszanie; niepotrzebnie się czymś zajmować, trwonić czas» Bałaganić w mieszkaniu. Bałaganić na lekcjach …   Słownik języka polskiego

  • bałaganienie — n I rzecz. od bałaganić …   Słownik języka polskiego